امنیت پیج اینستاگرام: ۱۰ کار لازم برای جلوگیری از هک

امنیت پیج اینستاگرام از چهار کار اصلی ساخته می‌شود: رمز عبور یکتا و بلند، تأیید دو مرحله‌ای با برنامه‌ی احراز هویت (نه فقط پیامک)، ایمیل و شماره‌ی خودتان روی حساب، و این‌که رمز را هرگز به هیچ ربات، سایت یا «ادمین» نسپارید. باقی توصیه‌ها، از بررسی دستگاه‌های واردشده تا دقت در پیام‌های «نقض کپی‌رایت»، به همین چهار تا برمی‌گردد. اگر فقط پنج دقیقه وقت دارید، بخش چک‌لیست ده‌مورده را بخوانید و تیک بزنید.

برای یک پیج شخصی، هک شدن یعنی از دست دادن خاطرات و اعتبار. برای یک پیج کاری یعنی از دست دادن مشتری، لینک فروش و گاهی ماه‌ها زحمت. در این مقاله قدم‌به‌قدم می‌گوییم هر تنظیم در کجای اینستاگرام است، چرا اهمیت دارد، و در ایران چه نکته‌های خاصی دارد: مثلاً چرا پیامک همیشه قابل‌اعتماد نیست و چرا فیلترشکن‌ها ورود شما را مشکوک نشان می‌دهند. بعد از آن می‌رسیم به بخش‌هایی که در بیشتر مقاله‌های فارسی نیست: کار با ابزارهای خودکار بدون دادن رمز، دسترسی تیمی بدون اشتراک پسورد، و برنامه‌ی دقیق برای روزی که اتفاقی افتاد.

یک توضیح درباره‌ی منبع‌ها: نام منوهای اینستاگرام با هر نسخه‌ی اپ کمی جابه‌جا می‌شود. هر جا از صفحه‌های راهنمای رسمی اینستاگرام نقل می‌کنم، مبنا همان صفحه‌هاست (بررسی‌شده در ۱۴۰۵/۰۷/۲۶، از طریق خلاصه‌ی نتایج جستجو، چون خود صفحه‌های راهنما در ابزار من باز نمی‌شد). هر جا مسیر منو را از تجربه می‌نویسم، صریح می‌گویم «تجربه». اگر منویی را همان‌جا که نوشته‌ام پیدا نکردید، در جستجوی تنظیمات اینستاگرام اسم همان بخش را بزنید.

پیج شما دقیقاً با چه چیزهایی تهدید می‌شود؟

قبل از تنظیمات، بهتر است بدانیم از چه چیزی محافظت می‌کنیم. بیشتر پیج‌های ایرانی که هک می‌شوند، با هکر فیلم‌های سینمایی روبه‌رو نیستند. آنها قربانی چند اتفاق کاملاً معمولی می‌شوند.

پنج مورد اول مسئولیتشان با شماست و با چند تنظیم ساده حل می‌شوند. دو مورد آخر هم با اندکی برنامه‌ریزی. بقیه‌ی مقاله به همین ترتیب جلو می‌رود.

۱. رمز عبور قوی و یکتا

رمز ضعیف و تکراری هنوز شایع‌ترین راه ورود به پیج‌هاست. سه قاعده کافی است.

بلند باشد. طول از پیچیدگی مهم‌تر است. یک جمله‌ی بلند و بی‌معنی مثل چهار پنج کلمه‌ی نامرتبط با چند عدد، از «Ali@1370» خیلی قوی‌تر است، هرچند علامت‌های عجیب دارد.

یکتا باشد. رمز اینستاگرام را در هیچ سایت و برنامه‌ی دیگری، از جمله ایمیل، استفاده نکنید. وقتی سایتی لو می‌رود، مهاجمان رمز را روی اینستاگرام و ایمیل هم امتحان می‌کنند.

اطلاعات شخصی نداشته باشد. نام، تاریخ تولد، شماره‌ی موبایل، نام برند یا نام پیج. اینها اولین چیزهایی‌اند که حدس زده می‌شوند، مخصوصاً برای پیج کاری که اسمش همه جا هست.

برای نگه‌داشتن چند رمز بلند، از مدیر رمز عبور (Password Manager) استفاده کنید. گوشی‌های جدید خودشان یکی دارند و برنامه‌های مستقل هم هست؛ دسترسی به بعضی‌شان در ایران ممکن است عوض شود، پس اول ببینید چه چیزی روی دستگاه شما کار می‌کند. مهم این است که آن را با رمز اصلی بلند و تأیید دو مرحله‌ی خودش حفظ کنید، و رمزها را در گالری یا یادداشت‌های ساده‌ی گوشی نگه ندارید.

رمز را از مسیر Accounts Center تغییر دهید (در بخش «Password and security» یا «رمز عبور و امنیت»؛ نام فارسی بسته به نسخه فرق می‌کند). بعد از تغییر، اینستاگرام می‌پرسد آیا می‌خواهید از دستگاه‌های دیگر خارج شوید. اگر کوچک‌ترین شکی دارید، بله را بزنید.

۲. تأیید دو مرحله‌ای: برنامه یا پیامک؟

تأیید دو مرحله‌ای (Two-factor authentication، یا ۲FA) یعنی حتی اگر کسی رمز شما را بداند، بدون کد دوم نمی‌تواند وارد شود. مؤثرترین کاری است که می‌توانید برای امنیت اینستاگرام انجام دهید.

طبق صفحه‌ی راهنمای رسمی اینستاگرام، سه روش وجود دارد: برنامه‌ی احراز هویت (که خود اینستاگرام توصیه می‌کند)، پیامک، و واتساپ. راه‌اندازی برنامه‌ی احراز هویت فقط در اپ اینستاگرام اندروید و آیفون ممکن است. واتساپ را وقتی می‌توان افزود که روش پیامک را قبلاً فعال کرده باشید. اگر گوشی یا ایمیل را از دست دادید، کدهای پشتیبان (Backup codes) راه برگشتند. یک حساب را می‌توان به حداکثر پنج دستگاه متصل کرد و هر دستگاه برنامه‌ی احراز هویت جدا لازم دارد (طبق همان راهنما).

مقایسه‌ی روش‌ها

برای دیدن همه ستون‌ها، جدول را افقی بکشید.

ردیف سوم و چهارم بیشتر تجربه است تا قانون: بسیاری از کاربران در ایران گزارش می‌کنند که پیامک خارجی دیر می‌رسد یا نمی‌رسد، و این دقیقاً لحظه‌ای است که می‌خواهید وارد شوید. به همین دلیل برنامه‌ی احراز هویت بهترین انتخاب است.

مراحل فعال‌سازی با برنامه

1. در اپ اینستاگرام به پروفایل بروید، منو را باز کنید و وارد Accounts Center شوید.
2. Password and security را بزنید، سپس Two-factor authentication.
3. حساب موردنظر را انتخاب کنید و روش Authentication app را برگزینید.
4. یک برنامه‌ی احراز هویت روی گوشی داشته باشید (مثل Google Authenticator یا مشابه آن؛ هرچه روی دستگاه شما در دسترس است). کد یا کلید نشان‌داده‌شده را در آن بگذارید.
5. کد شش‌رقمی را در اینستاگرام وارد کنید.
6. کدهای پشتیبان را ذخیره کنید: عکس صفحه‌ی گوشی کافی نیست؛ جایی امن و جدا از گوشی.

این مسیر از تجربه و راهنمای رسمی ترکیب شده و نام دقیق دکمه‌ها با نسخه‌ی اپ فرق می‌کند. اگر پیامی دیدید که نوشته «برنامه‌ی احراز هویت فقط روی دستگاه فعلی ثبت می‌شود»، منظورش همان محدودیت پنج دستگاه است.

سه اشتباه رایج با تأیید دو مرحله‌ای

ذخیره نکردن کدهای پشتیبان. وقتی گوشی دزدیده یا خراب شود و کدها نباشد، خودتان هم از پیج بیرون می‌مانید. کدها را چاپ کنید یا در یک مدیر رمز نگه دارید.

فعال کردن آن فقط روی شماره‌ای که دیگر ندارید. اگر شماره‌ی قدیمی را هنوز دارید ولی سیم‌کارت را عوض کرده‌اید، قبل از رها کردن آن، شماره‌ی تازه را ثبت کنید.

دادن کد به هر کسی که بپرسد. کد دو مرحله‌ای را هیچ‌وقت به کسی نگویید، حتی اگر خود را «پشتیبانی اینستاگرام» معرفی کند. اینستاگرام از شما کد پیامکی نمی‌خواهد.

۳. ایمیل و شماره‌ی تلفنی که فقط مال خودتان است

ایمیل و شماره‌ای که به حساب وصل است، کلید بازیابی آن هم هست. اگر مهاجم به ایمیل شما برسد، رمز اینستاگرام را بازنشانی می‌کند و تأیید دو مرحله‌ای هم کمکی نمی‌کند.

• ایمیل اصلی پیج باید مال خودتان باشد، نه ایمیل آژانس، ادمین یا دوستی که پیج را ساخته است. بیشتر ماجراهای «پیجم را دیگر ندارم» از همین‌جا می‌آید.
• ایمیل را هم با رمز یکتا و تأیید دو مرحله‌ای محافظت کنید.
• شماره‌ی موبایل را تازه نگه دارید. اگر شماره عوض شد، اول در اینستاگرام تغییر دهید.
• اینستاگرام گاهی برای تغییر ایمیل یا شماره، پیامی به ایمیل قبلی می‌فرستد. اگر پیام «ایمیل شما عوض شد» به دست شما رسید و کار شما نبود، بلافاصله روی لینک بازگرداندن همان پیام بزنید. این مهم‌ترین پیامی است که در ایمیل خود نباید نادیده بگیرید.

برای مرور سریع، به ایمیل پیج بروید و ببینید اینستاگرام در سه ماه گذشته چه پیام‌هایی فرستاده است: ورود از دستگاه جدید، تغییر رمز، تغییر ایمیل. هر چیزی که یادتان نیست، یک زنگ خطر است.

۴. فعالیت ورود و دستگاه‌های متصل

آیا الان کسی با حساب شما وارد است؟ جواب را اینستاگرام در بخش فعالیت ورود می‌دهد.

مسیر (طبق تجربه‌ی من و منابع مشهور؛ نام دقیق ممکن است فرق کند): تنظیمات ← Accounts Center ← Password and security ← Where you're logged in (یا در نسخه‌های قدیمی‌تر: Settings ← Security ← Login activity). فهرستی از دستگاه‌ها، مکان تقریبی و زمان می‌بینید.

چه چیزی را بررسی کنید:

• دستگاهی که نمی‌شناسید. گوشی، رایانه‌ی یا مرورگری که هرگز با آن وارد نشده‌اید.
• مکان عجیب. در ایران مکان‌ها با فیلترشکن و آدرس اینترنت اغلب نادرست‌اند. اگر مکان دیگری می‌بینید ولی دستگاه خودتان است، نگران نشوید. اما دستگاه ناشناس با هر مکانی، مشکوک است.
• ورود قدیمی که فراموش کرده‌اید. گوشی قدیمی، رایانه‌ی محل کار، گوشی دوستی که یک بار با آن لاگین کردید. همه را ببندید.

برای هر ورود ناشناس Log out را بزنید و بلافاصله رمز را عوض کنید، نه برعکس. ترتیب مهم است: اگر اول فقط خارج کنید، مهاجمی که رمز را دارد دوباره وارد می‌شود. اگر رمز را اول عوض کنید ولی هشدار خروج را نزنید، نشست قدیمی ممکن است باز بماند.

۵. Accounts Center: یک جا برای رمز، دستگاه و پروفایل‌های متصل

Accounts Center مرکزی است که متا برای حساب‌های اینستاگرام، فیسبوک و بقیه‌ی محصولاتش ساخته است. چند چیز مهم امنیتی آنجاست: تغییر رمز، تأیید دو مرحله‌ای، فهرست دستگاه‌های واردشده، و این‌که کدام حساب‌ها به هم وصل‌اند.

اگر حساب اینستاگرام شما به یک حساب فیسبوک وصل است (که برای وصل کردن پیج کاری به ابزارهای رسمی لازم هم می‌شود)، امنیت آن حساب فیسبوک هم امنیت پیج شماست. تأیید دو مرحله‌ای را برای فیسبوک هم روشن کنید. در راهنمای رسمی اینستاگرام درباره‌ی محتوای غیرمجاز هم تأکید شده که در Accounts Center حساب‌های متصلی را که نمی‌شناسید حذف کنید.

سه کار خوب در Accounts Center:

1. فهرست «حساب‌های متصل» را ببینید. حسابی که نمی‌شناسید را جدا کنید.
2. یک حساب فیسبوک شخصی که فقط خودتان را دارد، به پیج کاری وصل کنید؛ نه حساب مشترک تیم.
3. بررسی امنیتی (Security Checkup) را اگر اینستاگرام پیشنهاد کرد، تا آخر انجام دهید؛ چند دقیقه بیشتر نیست.

۶. برنامه‌ها و سایت‌هایی که به حساب شما دسترسی دارند

هر بار «ورود با اینستاگرام» را در یک سایت یا برنامه زده‌اید، آن برنامه ممکن است هنوز دسترسی داشته باشد، حتی ماه‌ها بعد. این فهرست را چک کنید:

تنظیمات ← Accounts Center ← Your information and permissions ← Apps and websites (یا Settings ← Security ← Apps and websites در نسخه‌های قدیمی‌تر). نام منو از تجربه‌ی منابع مختلف است و ممکن است فرق کند.

برای هر مورد این سه سؤال را بپرسید:

• یادم هست این را کی وصل کردم؟
• هنوز استفاده‌اش می‌کنم؟
• آیا برنامه‌ای حرفه‌ای و شناخته‌شده است؟

اگر جواب هرکدام «نه» است، دسترسی را Remove کنید. این کار فقط دسترسی آن ابزار را قطع می‌کند و پیج شما چیزی از دست نمی‌دهد. اگر بعداً لازم شد، دوباره وصلش می‌کنید.

در راهنمای رسمی اینستاگرام هم آمده که اگر اطلاعات ورود خود را، چه با توکن دسترسی و چه با نام کاربری و رمز، به این برنامه‌ها بدهید، آنها می‌توانند دسترسی کامل به حساب شما پیدا کنند. این دقیقاً چیزی است که بخش بعدی درباره‌اش است.

۷. هرگز رمز پیج را به ربات و ابزار ندهید

بزرگ‌ترین ریسک امنیتی پیج‌های کاری در ایران، نه هکر، بلکه ابزارهایی است که خود شما با رضایت رمز را به آنها می‌دهید: «افزایش فالوور»، «بازدید خودکار»، «ربات پاسخ دایرکت»، «آنفالوی خودکار»، «دیدن اینکه چه کسی پروفایلم را دید». بسیاری از آنها نام کاربری و رمز می‌خواهند.

چرا این بد است؟

• همه‌چیز دست آنهاست. با رمز، آن سرویس می‌تواند پیام بخواند و بفرستد، رمز را عوض کند و پیج را بفروشد یا پاک کند. شما فقط به قول آنها اعتماد کرده‌اید.
• ورود از جای عجیب. اینستاگرام می‌بیند حساب شما ناگهان از یک سرور در کشور دیگر وارد شد و گاهی محدودش می‌کند. راهنمای رفع محدودیت علت‌های مشابه را توضیح داده است.
• اگر آن سرویس هک شود، پیج شما هم رفته است. رمز شما روی سرور کسی دیگر است.
• تأیید دو مرحله‌ای را دور می‌زنند یا از شما می‌خواهند خاموشش کنید. اگر ابزاری برای کار کردن از شما خواسته تأیید دو مرحله‌ای را خاموش کنید، همان‌جا ولش کنید.

ابزار درست چه شکلی است؟

ابزار رسمی هرگز رمز نمی‌خواهد. اینستاگرام برای ابزارهای خودکار یک مسیر رسمی دارد (API متا): شما در صفحه‌ی خود اینستاگرام وارد می‌شوید، می‌گویید «اجازه می‌دهم این برنامه این کارها را انجام دهد»، و برنامه فقط یک مجوز محدود می‌گیرد؛ نه رمز، نه دسترسی کامل. هر وقت بخواهید همین مجوز را از بخش «برنامه‌ها و سایت‌ها» که بالاتر گفتیم قطع می‌کنید.

بیا دایرکت (biadirect) به همین شکل کار می‌کند: برای وصل کردن پیج، شما در صفحه‌ی رسمی ورود اینستاگرام وارد می‌شوید و فقط اجازه‌ی لازم را می‌دهید. بیا دایرکت نه نام کاربری و رمز اینستاگرام شما را می‌بیند و نه نیازی به آن دارد. بقیه‌ی توضیح درباره‌ی تفاوت ربات‌های رسمی و غیررسمی در راهنمای ربات اینستاگرام آمده است.

یک قاعده‌ی ساده برای هر ابزار تازه:

اگر قبلاً رمز را به ابزاری داده‌اید

1. همین الان رمز اینستاگرام را عوض کنید و گزینه‌ی خروج از همه‌ی دستگاه‌ها را بزنید.
2. اگر همان رمز را جای دیگری هم دارید، آنجا هم عوض کنید.
3. تأیید دو مرحله‌ای را با برنامه‌ی احراز هویت فعال کنید.
4. در «برنامه‌ها و سایت‌ها» هرچه نمی‌شناسید را حذف کنید.
5. به‌جای آن ابزار، یک ابزار رسمی انتخاب کنید که با ورود خود اینستاگرام وصل می‌شود.

۸. پیام‌های فیشینگ: «نقض کپی‌رایت»، «تیک آبی»، «پیجت بسته می‌شود»

بیشتر هک‌ها با این شروع می‌شوند که خود شما در را باز می‌کنید. الگوی همیشگی این است: پیامی ترسناک یا وسوسه‌انگیز، یک مهلت کوتاه، و یک لینک. چند نمونه‌ی رایج:

چطور تشخیص بدهیم؟

• نگاه به آدرس واقعی. آدرس رسمی همیشه instagram.com است (یا دامنه‌ی رسمی متا). جایگزین‌هایی مثل «instagram-support-help.com» یا «instagrarn.com» جعلی‌اند. در گوشی، لینک را نگه دارید تا آدرس کامل را نشان دهد.
• فشار برای عجله. «ظرف ۱۲ ساعت»، «آخرین هشدار». اینستاگرام تهدید لحظه‌ای نمی‌کند.
• خواستن رمز یا کد. اینستاگرام هیچ‌وقت در دایرکت یا ایمیل رمز یا کد پیامکی نمی‌خواهد.
• ورود از لینک. اگر شک کردید، لینک را باز نکنید؛ خود اپ را باز کنید و وضعیت حساب را از داخل آن ببینید. اگر پیام مهمی باشد، در بخش اعلان‌ها یا ایمیل‌های رسمی تنظیمات هم هست.

ایمیل‌های رسمی اینستاگرام را چطور بشناسیم

در تنظیمات اینستاگرام (طبق تجربه‌ی من در بخش امنیت، «Emails from Instagram» یا «ایمیل‌های اینستاگرام») فهرست ایمیل‌هایی را که اینستاگرام در هفته‌های اخیر فرستاده می‌توانید ببینید. اگر ایمیلی که دریافت کرده‌اید در آن فهرست نیست، جعلی است. نام دقیق این بخش در همه‌ی نسخه‌ها یکسان نیست و من آن را در این نوشته آزمایش نکرده‌ام؛ ولی اگر پیدایش کردید، سریع‌ترین راه تشخیص همین است.

اگر کلیک کردید و رمز را وارد کردید

وارد وحشت نشوید. فوراً: رمز را عوض کنید (از اپ، نه از همان لینک)، از همه‌ی دستگاه‌ها خارج شوید، تأیید دو مرحله‌ای را روشن کنید، و فهرست برنامه‌های متصل را بررسی کنید. اگر دیگر نمی‌توانید وارد شوید، به بخش اگر هک شدید چه کنید بروید.

۹. دسترسی تیمی بدون اشتراک رمز

پیج‌های کاری معمولاً دست چند نفرند: صاحب کسب‌وکار، مدیر شبکه‌ی اجتماعی، طراح، گاهی پشتیبان. بدترین راه این است که همه رمز یکسان را بدانند. هر بار کسی کار را رها می‌کند، یا باید رمز را عوض کنید و همه را دوباره خبر کنید، یا یک نفر با دسترسی کامل باقی می‌ماند.

راه بهتر، دسترسی جدا برای هر نفر است. در اینستاگرام و فیسبوک می‌توانید نقش‌هایی با سطح دسترسی متفاوت تعریف کنید. جزئیات این کار، از نقش‌های موجود تا مراحل اضافه‌کردن ادمین، در راهنمای ادمین پیج اینستاگرام آمده است. خلاصه:

• هر نفر حساب شخصی خودش را دارد. رمز پیج به اشتراک گذاشته نمی‌شود.
• کمترین دسترسی لازم. کسی که فقط پیام جواب می‌دهد، لازم نیست تنظیمات حساب را تغییر دهد.
• مالک اصلی حساب شما هستید. مالکیت پیج و ایمیل بازیابی به نام خودتان بماند، نه آژانس.
• خروج یعنی حذف دسترسی در همان روز. فهرست افراد را ماهانه مرور کنید.
• ابزارهای رسمی به‌جای اشتراک رمز. اگر چند نفر باید پیام‌ها را مدیریت کنند، صندوق ورودی مشترک بهتر از دادن رمز است.

آموزش یک همکار جدید

به هر همکاری که به پیج دسترسی دارد، این چهار قانون را بگویید:

1. فقط از دستگاه امن و به‌روز وارد شوید.
2. هیچ‌وقت رمز یا کد تأیید را برای کسی نفرستید.
3. هر پیام «مشکوک» از طرف اینستاگرام را قبل از اقدام به مدیر نشان دهید.
4. اگر گوشی گم شد، همان لحظه به مالک بگویید تا دسترسی قطع شود.

۱۰. دستگاه، وای‌فای و نرم‌افزار

بخشی از امنیت پیج به خود گوشی و رایانه برمی‌گردد.

• اپ اینستاگرام را فقط از منبع رسمی نصب کنید (فروشگاه رسمی سیستم‌عامل). نسخه‌های دست‌کاری‌شده یا «اینستاگرام طلایی» می‌توانند رمز را بدزدند.
• سیستم‌عامل و اپ را به‌روز نگه دارید. به‌روزرسانی‌ها ضعف‌های امنیتی را می‌بندند.
• قفل گوشی داشته باشید، با رمز یا اثر انگشت. گوشی بدون قفل یعنی پیج بدون قفل.
• وای‌فای عمومی. برای ورود به پیج کاری از شبکه‌های باز استفاده نکنید، یا حداقل بعدش از همه‌ی دستگاه‌ها خارج شوید.
• افزونه‌ها و کرک‌ها. افزونه‌ی مرورگر که «اینستاگرام را بهتر می‌کند» یا نرم‌افزار کرک‌شده روی رایانه‌ی کاری، از رایج‌ترین راه‌های دزدی رمز است.
• فیلترشکن. بعضی فیلترشکن‌های رایگان ترافیک را از سرور خودشان می‌گذرانند و رمز و نشست شما را می‌توانند ببینند. اگر ناچارید، سرویس شناخته‌شده انتخاب کنید و برای ورود به حساب‌های مهم، از نسخه‌ی ناشناس پرهیز کنید. این توصیه از تجربه و اصل کلی امنیت است، نه اعلام رسمی اینستاگرام.

۱۱. حریم خصوصی و اطلاعات تماس

امنیت فقط جلوی هک را گرفتن نیست؛ جلوی لو رفتن اطلاعات را گرفتن هم هست.

برای پیج کاری، شماره و ایمیل تماس نمایش داده می‌شود؛ این برای مشتری لازم است. ولی ایمیل شخصی یا شماره‌ی خصوصی خود را که برای بازیابی استفاده می‌کنید، نباید به‌عنوان اطلاعات تماس عمومی بگذارید. بهتر است یک ایمیل و شماره‌ی جدا برای تماس مشتریان داشته باشید و ایمیل بازیابی را جدا و محرمانه نگه دارید.

پیج شخصی را می‌توانید خصوصی (Private) کنید تا فقط فالوورهای تأییدشده محتوا را ببینند. پیج کاری که می‌خواهد مشتری جذب کند معمولاً عمومی می‌ماند و برای همین، کنترل هویت (رمز و دو مرحله‌ای) برایش مهم‌تر است. بیشتر درباره‌ی چیدن اطلاعات تماس در راهنمای بیو اینستاگرام آمده است.

تگ، منشن و وضعیت فعالیت

سه تنظیم کوچک هم هست که جلوی دردسرهای غیرهکی را می‌گیرد: تأیید دستی تگ‌ها (تا کسی نتواند شما را در پست دلخواه تگ کند)، محدود کردن منشن‌ها، و خاموش کردن «وضعیت فعالیت» اگر نمی‌خواهید دیگران ببینند آنلاین هستید. مسیر دقیق‌شان در بخش «Privacy» تنظیمات است و نام و جای گزینه‌ها بسته به نسخه‌ی اپ فرق می‌کند. این‌ها امنیت ورود نیستند، فقط کنترل چیزی‌اند که از شما دیده می‌شود.

اگر پیج هک شد چه کنیم؟

نشانه‌های هک: ایمیل یا شماره‌ی حساب عوض شده، پست یا استوری ناشناس منتشر شده، پیام‌هایی که شما نفرستاده‌اید ارسال شده، رمز دیگر کار نمی‌کند، یا ایمیل «ورود از دستگاه جدید» که کار شما نبوده.

اگر هنوز می‌توانید وارد شوید (اولویت‌ها به همین ترتیب):

1. رمز را همین حالا عوض کنید و گزینه‌ی خروج از دستگاه‌های دیگر را بزنید.
2. در فعالیت ورود، همه‌ی دستگاه‌های ناشناس را ببندید.
3. تأیید دو مرحله‌ای را با برنامه‌ی احراز هویت فعال کنید.
4. در «برنامه‌ها و سایت‌ها» دسترسی هر چیز ناشناس را حذف کنید.
5. ایمیل و شماره‌ی حساب را بررسی و در صورت تغییر برگردانید.
6. پست‌ها و پیام‌هایی که خودتان نگذاشته‌اید را پاک کنید.
7. ایمیل خودتان را هم امن کنید. اگر آنجا هک شده، دوباره برمی‌گردند.

اگر دیگر نمی‌توانید وارد شوید:

1. ایمیل‌های قدیمی را بگردید. اینستاگرام هنگام تغییر ایمیل یا شماره، لینک بازگرداندن را به ایمیل قبلی می‌فرستد. اول همین را امتحان کنید، چون سریع‌ترین راه است.
2. از صفحه‌ی ورود، گزینه‌ی «Forgot password» یا «رمز را فراموش کرده‌اید؟» را بزنید.
3. اگر نشد، از گزینه‌ی کمک در صفحه‌ی ورود اینستاگرام برای بازیابی استفاده کنید؛ ممکن است عکس سلفی یا کد از شما بخواهد.
4. از یک دوست بخواهید که از حساب خودش پیج شما را گزارش دهد که هک شده است (از منوی سه‌نقطه‌ی پروفایل).
5. هر کاری می‌کنید، از هیچ «سرویس بازیابی پیج» که پول می‌خواهد یا رمز می‌گیرد استفاده نکنید. بیشتر آنها همان کلاهبرداران دوم‌اند.

برای روند کامل تماس با اینستاگرام و حالت‌های مختلف بازیابی، راهنمای پشتیبانی اینستاگرام را ببینید. اگر پس از هک پیج بسته یا غیرفعال شد، دیسیبل شدن اکانت مسیر بعدی است.

بعد از بازیابی

• همه‌ی رمزهای دیگرتان را که شبیه این بود عوض کنید.
• به مشتریان و فالوورها اطلاع بدهید که پیام‌های مشکوک در بازه‌ی مشخص را نادیده بگیرند.
• لینک‌های بیو و پست‌های سنجاق‌شده را بررسی کنید؛ مهاجم گاهی لینک را عوض می‌کند.
• یک ماه فعالیت ورود را هفتگی نگاه کنید.

چک‌لیست امنیت پیج اینستاگرام: ده مورد

این جدول را ذخیره کنید و هر سه ماه یک بار مرورش کنید. اگر پیج کاری دارید، ماهی یک بار.

برای دیدن همه ستون‌ها، جدول را افقی بکشید.

زمان‌ها تخمین خود ماست، نه عدد رسمی. جمع‌شان حدود نیم ساعت است و اگر یک بار انجام دهید، فقط مرور دوره‌ای می‌ماند.

امنیت و اتوماسیون: می‌شود هم ایمن بود و هم کار را خودکار کرد

بعضی صاحبان پیج از ترس هک، از هر ابزاری دوری می‌کنند. این ترس منطقی است، اما راه حل «هیچ ابزاری» نیست؛ راه حل «ابزار درست» است. تفاوت در همین چند چیز است.

برای مثال، اگر می‌خواهید هر کس زیر پست «قیمت» نوشت لیست قیمت را در دایرکت بگیرد، لازم نیست رمز پیج را به کسی بدهید. دایرکت هوشمند بیا دایرکت کامنت را با اجازه‌ی رسمی اینستاگرام می‌خواند و پیام را همان‌طور که اینستاگرام اجازه می‌دهد می‌فرستد. برای ربات‌های مجاز و غیرمجاز راهنمای ربات اینستاگرام را ببینید.